Verlies kent vele vormen en vroeg of laat hebben we er allemaal mee te dealen. Rouwen gaat niet alleen over verlies door overlijden maar ook over het gemis van een onbezorgde jeugd, toekomstperspectief, werk, verlies van gezondheid door ziekte of stress, of een combinatie hiervan.

Rouwen vraagt om een balans tussen vertragen en stilstaan bij het verlies enerzijds en leren bewegen in jouw nieuwe wereld anderzijds. Het is een persoonlijke reis door het land van rouw. Tranen hebben getuigen nodig. Praten over je verdriet, delen met een ander, helpt en verbindt. Niet genomen rouw zet je vast. Het leven wordt dan overleven, met mogelijk lichamelijke klachten, depressie of burn-out tot gevolg waardoor je alsnog ‘uitgenodigd’ wordt om je rouw of trauma aan te pakken.

Als je je lot en gemis kunt herkennen en erkennen, als álles er mag zijn, zul je het verlies weten te integreren in je leven en zal er rust en ruimte ontstaan voor nieuwe ervaringen en geluk.

We zijn ons meestal niet bewust van de onzichtbare krachten die ons doen en laten beïnvloeden. Door te onderzoeken wat jouw plek is in jouw familiesysteem en welke levenservaringen voor jou van belang zijn geweest, krijg je zicht op de patronen en paadjes die je steeds weer loopt en waar je in vastloopt.

Verandering en groei begint bij bewustwording. Je bewust worden van wat er gebeurt in jouw binnenwereld (jouw gedachten en gevoelens) en wat er gebeurt tussen jou en de ander, de buitenwereld, schept ruimte om andere opties te onderzoeken en andere keuzes te maken. Aan de hand van gesprekken en oefeningen krijg je gaandeweg meer helderheid over de thema’s die je bij je hebt, je overtuigingen en  gevoelens daarover, je drijfveren en overlevingsstrategieën.

Je leert nieuwe vaardigheden en vergroot je veerkracht. Vastzittende energie kan weer gaan stromen als jij in beweging komt, je plek inneemt en stap voor stap vorm gaat geven aan jouw eigen weg en toekomst.